İlk değil, her defasında söylediğimiz gibi son olmasını diliyoruz. Kadınlar bu coğrafyada pek çok şekilde öldürüldü. Hatta intihar etmek zorunda bırakılanları dahi biliyoruz. Ya dört duvar içinde öldürüldü, en fazla tabutu çıkartılırken görüntülendi ya da sokak ortasında oldu, güvenlik kameralarından flu görüntülerini izlerken dudaklarımızdan ‘ahh yazık’ döküldü farkında olmadan. Bu defa ilk kez bir çocuğun ‘anne lütfen ölme’ diye feryadı ile olduğumuz yere mıhlandık. Ve kadının ‘ölmek istemiyorum’ çığlığı, bunu söyledikten bir süre sonra ölmüş olduğu bilgisi hepimizi darmadağın etti.

İstanbul Sözleşmesi’nin hükümleri ve 6284 sayılı yasa uygulanmadıkça; takım elbise, kravat, ‘şeytana uydum,pişmanım’ ceza indirimleri sürdükçe kadın cinayetlerinin önlenmesinin  imkanı yok. Sosyoekonomik hakları teslim edilmeyen kadınlar yaşamlarını idame ettirecek gelirden yoksun olmaları nedeniyle ölmek pahasına şiddete boyun eğiyorlar.Yetkilileri bir an önce gerekli önlemleri almaya ve hali hazırda yürürlükte olan kanun maddelerini uygulamaya davet ediyoruz. Yaşam en temel haktır, devlet vatandaşının yaşamını korumakla mükelleftir. Devleti var eden toplumsal sözleşmenin kadınlar aleyhine bozulmasına seyirci kalınamaz. Toplumun yarısının yaşamını tehdit eden bu şiddet sarmalından bir an önce çıkılmalıdır.

#ölmekistemiyoruz                                                        

ADO Kadın Dişhekimleri Komisyonu